به سراغ من اگر می آیید

پشت هیچستانم..

پشت هیچستان جایی است

پشت هیچستان رگهای هوا پر قاصد هایی است

که خبر می آرند

از گل واشده ی دورترین بوته ی خاک. وی شن ها هم

نقش سم اسبان سواران ظریفکه صبح به سر تپه ی معراج

شقایق رفتند

پشت هیچستان چتر خواهش باز است

تا نسیم عطشی در بن برگی بدود

زنگ باران به صدا در می آید. آدم اینجا تنهاست و در این تنهایی سایه ی نارون تا ابدیت جاریست

به سراغ من اگر می آیید نرم وآهسته بیایید

مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من